Uluru

Bu ara adını çok anıyorum. Sevgiyle, özlemle, hayranlıkla. Avustralya'nın neredeyse tam ortasına oturan Uluru'dan; hiçbir fotoğrafın, anlatının veya sözün sizi onunla karşılaştığınız ana hazırlayamayacağı yerden bahsediyorum.

Rehber ve ansiklopedilerde Avustralya'nın arka bahçesi diye de anılan Kuzey Toprakları'nda kum taşından oluşan bir kaya formasyonu olarak tanıtılan Uluru, bu toprakların vahşi doğasında, çölün ortasında, kızıl bir kum denizinin içinde yerden yükselir. Yerin üzerindeki kısmı tamamı bile değildir aslında. Neredeyse üçte ikisi yerin altında, gözden ıraktadır. Oysa çevresini dolaşmak için 13,000 adım atmak gereken bu muazzam kayanın daha da büyük olabileceği fikri insan zihnini yorar.

Yaz | Summer

Mevsimi ortaladık. Oysa ne kadar çok bekliyoruz yazı! Güneşi, enerjisi, renkleri hep farklı. Yeşil bir başka yeşil oluveriyor; toprak bir başka ışıldıyor. Yüzler gülüyor; sokaklar, parklar, sahiller canlanıyor. Doğa parıldıyor. Masmavi denize çarpıp yansıyan yaramaz güneş ışınları mı bunun sebebi? Yoksa biz mevsime bol keseden anlam yüklediğimiz için mi bunca keyif, kahkaha, huzur? Her ne olursa olsun kesin olan şu: Yaz dediğin güzellik. Yaz dediğin neşe.
Burada beni neşelendiren, -gerçekliğe rağmen- yaşama sevinci dolduran, yumuşacık yaz manzaralarımı derledim. Biraz mevsime güzelleme, biraz saygı duruşu, bolca fotoğraf.
Fotoğraflar yeryüzünün başka başka köşelerinden: Bozcaada, Assos, Tekirdağ, Çorlu... Yollardan, bahçelerden, teraslardan, kalıntılardan, denizden, gökyüzünden kareler.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

We are dwelling in the midst of season. Summer is always different, always precious. Here are my summer moments. As a keepsake. To remind me the joyful summer days. 

The Outback and Beyond

Bir önceki ileti de Tracks'ten bahsetmiş, Avsutralya'nın arka bahçesi Outback'in güzelliğine ufak methiyeler dizmiştim. Tracks'in ardılı olarak inceleyebileceğiniz bu paylaşımda ise Rick Smolan'ın objektifinden Avustralya'yı bulacaksınız. Smolan dünyaca tanınan, LIFE, TIME, National Geographic dergileriyle çalışmış deneyimli bir fotoğrafçı. Ayrıca dünya çapında milyonlarca satılmış "Day in the Life" fotoğraf kitabı serisinin de yaratıcılarından. 1980'lerde yayınlanan Day in the Life kitapları bir ülkenin günlük hayatını belgeleyen değerli kaynaklar. Fikir keyifli: 100 fotoğrafçı bir ülkenin dört bir yanında 24 saat boyunca çekim yaparak coğrafyayı, günün anlarını, sıradanı filmde ölümsüzleştiriyorlar. A Day in the Life of Australia kitabının baskısını bir şekilde temin edip içine gömülmek istiyorum. Burada gevezeliği kesiyorum, sizi kehribar rengin maviyle öpüştüğü fotoğraflara davet ediyorum.

Büyük Set Resifi | Great Barrier Reef

Bazen ufak sürprizler tüm bir günü aydınlatıyor. Geçen gün aylarca varlığını unuttuğum bir kullan-at makine çarptı gözüme. Filminde hangi anıların yakalanmış olduğunu bir türlü çıkartamadım. Film yıkanırken bir kahve içtim. Biraz okudum. En sonunda gözlerim fotoğraflara kavuştuğunda kalbim hızlandı: Avustralya. Güzellerin güzeli ülkeden kalmaydı fotoğraflar. Büyük Set Resifi'ni görmeye gittiğimiz günden. Şnorkelle yüzmüş, komik suratlı balıklara gülmüştük. Okyanus her taraftaydı ve her zamanki maviliğine mercanların, balıkların renkleri eklenmişti.
Büyük Set Resifi uzaydan görülebilen tek canlı organizma. Bu bilgi beni hatırladığım her sefer şaşırtıyor: Dünyaya bakan uzaylı gözlerin göreceği ilk canlı! Ne mutlu bize ki dünyadaki yaşam hakkında ilk izlenimi veren resif nefis kesici bir yapı. 2000 km boyunca uzanan bu doğa harikası eşsiz bir ekolojik sisteme sahip.

Balıklı, kumlu, sıcacık günlerle aramızda uzun bir kış var. Biz de içimizi fotoğraflarla ısıtalım, ısınalım.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sometimes a little surprise can brighten up a whole day. Couple of days ago I found a disposable camera I entirely forgot about. Couldn't remember which moments were caught on the film inside. I took it to the shop to be developed and while waiting drank a cup of coffee, read a little bit. Soon my eyes met the photographs first time: It was Australia. The most beautiful of them all. From the day we went to see the Great Barrier Reef. We swam with snorkels, smiled at funny faced fishes. The ocean was everywhere and the colors of the reef system and fishes were added to its usual blue. 
The Great Barrier Reef is the only living organism that can be seen from outer space. This information surprises me each time it comes to mind: The reef will be the first living thing an alien will see! I find the thought lovely. That alien will surely be impressed by this breathtaking natural wonder. The reef is stretching for over 2000 km and it has a unique ecological system.

A long winter lays between us and the sandy days of summer. For now let me keep alive that summer feeling in photographs. I miss you Australia.

Polarized Imperfection

Merhaba dostlar! 

Geç kalmış bir duyurum var sizlere: Polarized Imperfection! Kendime, Çektiğim mini instax polaroidleri ne yapmalı?, diye sorduğumda başladı her şey. Onları koyduğum kutularda hüzünlü duruyorlardı. Bir süre sonra bu şekilde saklı, gözden ırak tutulmaları haksızlık gibi geldi, dünyan saklamamalıydım onları. Ve benim kusurlu ve güzel polaroidlerimi dünya ile paylaşma vakti geldi. İşte Polarized Imperfection böyle geldi dünyaya. Blogda görebileceğiniz tüm fotoğraflar instax mini 7S kamera ile çekildiler. 

Polarized Imperfection'ı Facebook'tan takip etmek isterseniz buraya tıklayın.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hi there friends!

I've got an announcement to make: There is a new cute little blog of mine called Polarized Imperfection! Everything started when I asked myself "What to do with all these mini instax photos I take?". They seemed rather sad in the boxes I've put them; to keep them safe and to keep them mine. After a while it seemed unjust to hide them away from the world. So it was time to share my imperfect and beautiful polaroids with the world. Hence came the polaroid photography blog Polarized Imperfection to life.

To follow Polarized Imperfection on Facebook click here.

    

Aralık Gecesi | December Night

Yıl bitmeye yüz tuttu. Aralık bize 2014'ten son kalan. Bütün o soğuk rüzgarları, yağmurları ve zaman zaman üzerimize çöken sisiyle. Sisli bir gecede sokakların çağrısına dayanamadım- çıktım. Aralık sisin gizemiyle çok güzeldi.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

The year is about to end. December is what is left from 2014. With all its cold winds, rains and occasional fogs descending on us time to time. On a foggy night I couldn't resist the calling of the streets- I went out. December was too beautiful with the mystery created by the fog.

Güzel Şeyler

İnternet denilen dipsiz kuyuda sonsuz güzellikte keşiflere yelken açabiliyor insan. Yeni insanlar, hayatlar, eserler, yerler tanımak için başvurulan ilk mecralardan internet. Aynı zamanda milyonlarca bloga da ev sahipliği yapıyor. Blog yazmaya başladığımdan beri takip ettiklerimin yanında, yol boyunca rastladığım ve kısa zamanda favorilerim arasına giren bloglardan oluşan bir liste paylaşmak istiyorum sizlerle. Göze ve zihninize ziyafetin garanti olduğu kanaatindeyim.

Český Krumlov & Schiele

Český Krumlov, Cek Cumhuriyeti’nde UNESCO Dünya Mirasları Listesi’ne alınmış minik, sevimli bir şehir. Şehrin, tarihi şehir merkezinin dokusu bozulmamış. Sezon dışında gidildiğinde sokaklarında insanlar tarafından boğulmadan geziliyor Český Krumlov’da.Güzel bir gün ve keyifli bir gece geçirdiğim şehirde seyahat ile ilgili detayları, şehre beraber gittiğim dostum G.’nin blogu From Das Egg’de okuyabilirsiniz. Ben burada şehrin nasıl hissettirdiğini ve neler düşündürttüğünü kısaca yazmak istiyorum.

Ekşi Sözlük’te yazmış bir kullanıcı: “Küçücük fıçıcık bir Prag”. Prag’ın sokaklarındaki binalar daha bir uzun boylu. Onların sokağa düşen gölgeleri de Prag’ı gizemli bir şehir yapıyor. O gizem Český Krumlov da yok. Yerine neşeli bir köy havası var. Vltava Nehri’nin hemen yanına sıralanmış kafeleri, şehre yukarıdan bakan eski kalesi ve taşlar döşeli sokakları neşe veriyor. Gitmeden önce yapılan küçük bir araştırmada şehirde Egon Schiele’nin de yaşamış ve bu Bohemya parçasının birçok resmini yapmış olduğunu öğreniyorum. Bu resimlerde şehrin ruhunu aramak gerektiğine inanıyorum. Fotoğraf makinemden çıkan görüntülerle, Schiele’ninkileri karşılaştırıyorum. Renkleri izliyorum. Sanatçının gözünden ile gezginin gözünden şehir arasındaki farklarda bir melankoli var. Her gördüğüm yeri büyük adamların gözlüklerinden de deneyimleyebilsem keşke. Henry Miller’ın Paris tasvirleri zihnimde, şehrin sokaklarını arşınlasam. Belki sonra…

Aşağıda Schiele’nin resimleri ile benim fotoğraflarımı bulacaksınız. 

Kış Güneşi ve Yeşil

Yazın keyifli, sıcak ve festival havası kışın kendini belli belirsiz bir melankoliye bırakıyor. Gene de güneş dolu nadir kış günlerinde başka hiçbir mevsimde tadamayacağınız bir ferahlık ve berraklık sarıyor insanın etrafını. Bir de yeşille birleşince güneş ışınları keyiflenmemek mümkün mü? Bu günlerin tadını çıkartmalı. Sokakta, parkta, bahçede, göl kenarında olmalı insan. Kış güneşi ile banyo yapmalı, yaprağı düşmüş ağaçların çıplak dallarında dans eden güneş ışığına tanık olmalı. 

Şimdi bulutlarla kaplı şehrimin üstü. Geçtiğimiz haftanın güzel bir gününden fotoğraflara bakıp güneşi özlüyorum. Sizlerle de paylaşayım dedim.

Ulm

Ulm, Almanya'nın güneyinde, trenle Münih'e yaklaşık bir saat mesafede ufak bir şehir. Şehri gezme fırsatım olduğu için mutluyum. Hiçbir şey yeni bir yer keşfetmenin beslediği kadar beslemiyor ruhu. Ulm hiçbir zaman gidilmesi gerekenler listemde olmamasına rağmen bu ufak şehrin kıyıda köşede kalan güzellikleri insanı mutlu ediyor. Genel olarak turist mıknatısı birçok Avrupa şehrine göre çok az gezilecek görülecek mekanı var Ulm'un. Bir günlük gezi kâfi.

Şehrin dikkat çeken en önemli yapısı Ulmer Münster (Ulm Kilisesi). Bu kilise halen dünyanın en uzun kilise kulesine sahip. Kilise ayrıca 1890 ve 1901 yılları arasında dünyadaki en uzun yapı imiş.

Fischerviertel olarak adlandırılan Ulm mahallesi ise gözler için keyifli bir ziyafet vaat ediyor. Yarı ahşap evleri, evlerin arasına sızmış kanalları ve dünyadaki en eğik otel olma unvanına sahip Das schiefe Haus şehrin bu kısmında bekliyor sizleri. Piramit şekilli şehir kütüphanesi ise Ulm'un en şık yapıları arasında. Ufak bir ek bilgi olarak da Einstein'ın Ulm doğumlu olduğu verilebilir.

Ulm, en güzel Avrupa şehirleri arasında sayılamasa bile meraklı gözlere sunabileceği ufak güzellikleri olan bir Almanya şehri. Aşağıda şehrin fotoğraflarını bulacaksınız.

Ulmer Münster

Uçuç Böceği XIV

Eylül'ün Uçuç Böceği derlemesi benim çektiğim fotoğraflardan oluşuyor. Sırasıyla: Oscar'a aday olmuş en kısa kısa film olma özelliği taşıyan Fresh Guacamole (sevgili Gökçe'ye öpücükler.); Harry Potter özlemi; uçak kanadının arkadaşı bir ufak bulut; pembe gökyüzü; sahil gecesi; deniz canları.

Londra I

Londra'nın gerçekliğinden kuşku duymak ne haddime! Ama yıllardır sadece kitaplardan okuduklarım, dergi, gazetelerden ve bilgisayar ekranlarından gördüklerimle kafamda yarattığım şairler Londra'sı hiç kuşkusuz masalsı bir niteliğe bürüneli çok oluyor. Woolf''un Londra kadınları, Dickens'ın yokluk insanları ve Ackroyd'un mistik Doktor Dee'si, Londra'da bana eşlik ettiler. Harry Potter uzaklarda bir diyarda -en az zümrüt yeşili şehir kadar uzak mıdır?- bu şehirde sürükledi ayaklarını ve King's Cross'tan bindi Hogwarts trenine. Ne romantik komedilere ve dramlara sahne oldu tuğla duvarlı evleri. Bu zenginlik ile büyüdü gözlerim ve şaşkınlığım. Londra ile ilk tanışmam gerçekleşti; azı ve çoğu ile bu şehir bütün o kurgulardaki gibi görkemli. Önümüzdeki zamanlarda hakkında yazabilirim, şimdilik Londra sokaklarında gezenlerin rast gelebileceği sokakların fotoğraflarını paylaşıyorum.

Prag

Çok gezen mi bilir, çok okuyan mı? Lisedeki coğrafya öğretmenimizin en sevdiği sorulardandı. Ne okuyan, ne de gezen birbirlerinden daha fazla şey bilmek zorunda değiller. Her ikisinin de bir yolu yordamı var sanırım. Ne okuduğun ve nasıl okuduğun, nasıl ve nereleri gezdiğin kadar önemli.
Daha önce hiç gezi yazısı kaleme almadım. Nereden başlayacağımı da tam bilemediğimden görsel destekli ufak bir giriş yazısında karar kıldım. Odak noktası Prag. Prag'da görülebilecekler başlığı altında toparlayabiliriz sanırım okuyacaklarınızı. Aşağıda şehrin ruhunu ve bütününü yansıtmaktan uzak, bir hayli ufak kalan seçki kendi deneyimlerimle şekillendi.

Uçuç Böceği VIII

Uçuç Böcek'lerine yenisini eklemenin gözümden kaçmış olmasının en büyük sebebi tumblr'da her gün güzellik dozumu aksatmadan almamda aranabilir; fakat burada serinin devamını getirmezsem olmaz. O yüzden çoğunluğu ile tumblr'da tanışılmış görsellere bakarken afiyetler diliyorum size. Ve bir de günaydın tabii.

Woody Allen

Yedi Harika ve Dünya

Dünyanın ne harikalar barındırdığı malumunuz. Bu harikaların arasında yedi rakamı uzanır. Yediyi biliriz. Yedi Harika ile büyüdük. Keops Piramidi, Babil'in Asma Bahçeleri, Artemis Tapınağı, Zeus Heykeli, Rodos Heykeli, İskenderiye Feneri ve Halikarnas Mozolesi; işte bunlar MÖ. 2. yüzyılda son şeklini alan bu listede bulunan harikalar.

Uçuç Böceği III

Bugünün en uzun gün olmasından mıdır bilmem, bugün değişik bir hallerdeyim. Daha pozitif; belki daha şapşal. O yüzden bugün bir Uçuç Böceği günü dedim! Bu sefer sıkıntımdan değil, nedensiz bir hoşnutluktan ötürü. Belki dost İ. ile muhabbetten sonra her zaman daha iyi hissettiğimdendir. Uçmak güzel şey.

Bill Murray - Moonris Kingdom

İkizler - Diane Arbus

Boyamayı çok sevdiğim, eski HP boyama kitaplarından

Sweet Transvestite

Joan Mirò

Dave Williams tasarımı Back to the Future posterleri
http://davewilliamsdesigns.blogspot.de/

Pelin'in duvarında ne var?

"Duvarımda ne var?"ı ev arkadaşım Pelin'in odasına konuk ettim! Pelin'in duvarları çeşit çeşit güzelliklerle dolu; keyfini çıkarın.

Hayaller güzeldir

Nirrimi'nin The Preachers grubunun kadın
vokali ile yaptığı fotoğraf çekiminden

     

Takip ettiğim bloglardan birinden özellikle bahsetmek istedim bu yazımda. Adı "weliveyoung". Bloğun yazarı genç bir moda fotoğrafçısı. Adı Nirrimi. Bugün onun hakkında yazmak istememin sebebi, internette dolanırken bulduğum, kendisi ile yapılan bir röportaj. Röportaj gerçekleştiğinde 18 yaşındaymış -ki bu bir sene öncesine denk geliyor- ve bu kadar genç iken ne yapmak istediğine karar vermiş olması ve o yönde kendini geliştirmiş olması bana en güzel başarı hikayesi gibi geliyor. Kendini bulmaktan daha zoru var mı?

Nirrimi'nin bloğuna buradan: http://weliveyoung.blogspot.de/ , bahsettiğim röportaja ise buradan ulaşabilirsiniz: http://thoughtcatalog.com/2011/nirrimi-hakanson-photography-interview/ .

Nirrimi'nin objektifinden: